"Wycofywać się jak Rosjanin z Gruzji." - chyba można już uznać, że jest nowe powiedzenie, które przy odpowiednich zabiegach może na stałe zagościć w słowniku języka polskiego. Tak jakby już wyszli, a jednak nadal tam są. Kiedy coraz więcej polityków zaczyna się zastanawiać nad możliwością wybuchu nowego konfliktu zbrojnego na skalę świata, mi w głowie kołacze się jedna myśl - chcieliście, to teraz macie. Sytuację taką przepowiadało wielu specjalistów od spraw międzynarodowych już w lutym tego roku, kiedy prawie wszyscy (na pewno z wyjątkiem Serbów) entuzjastycznie witali nowe dziecko amerykańskiego boju o wolność i niepodległość narodów świata, Republikę Kosowa (oczywiście w gronie szybko uznających niepodległość musiała znaleźć się również Polska, bo jak [1]). A teraz nagle wszyscy się dziwią, że Rosja wykorzystuje ten fakt do prowadzenia własnej gry.
Dmitrij Rogozin porównuje aktualną sytuację do tej, jaka miała miejsce w Europie w 1914 (co więcej ma nadzieję, że Micheil Saakaszwili nie będzie nowym Gawriłem Principem [3] ;także już nie musimy szukać ewentualnego winnego). Pusta retoryka?
Czasem życie naprawdę dziwnie się układa. Jakiś czas temu, kiedy jeszcze większość ludzi niezainteresowanych sprawami międzynarodowymi nawet nie za bardzo zdawała sobie sprawę z tego, że Georgia to nie tylko nazwa stanu w USA, w ręce trafiła mi książka Lynne Olson - "Buntownicy". Opisana jest w niej sytuacja polityczna Wielkiej Brytanii na kilka lat przed rozpoczęciem II wojny światowej, w czasie jej trwania, oraz pobieżnie - po jej zakończeniu. Naprawdę zadziwia poziom naiwności i obojętności większości angielskiej klasy politycznej na to, co działo się w ówczesnym świecie. W głowie utkwiły mi słowa, jakie Harold Macmillan wypowiedział o Neville'u Chamberlainie, opisując jego podejście do tego, co działo się podczas Anschlussu Austrii czy po konferencji w Monachium.
Nie wiem, czy tylko mi te słowa wydają się jakoś dziwnie aktualne...
A w tym właśnie momencie świat dowiaduje się o tym, że Dmitrij Miedwiediew postanowił uznać niepodległość dwóch separatystycznych regionów Gruzji [3]. No to będzie ciekawie. "Obyś żył w ciekawych czasach!" - mawiali niegdyś Chińczycy. Na pewni nie "na szczęście".
Źródła:
[1] Polska uznała niepodległość Kosowa 26 lutego 2008, Gazeta.pl, Polski rząd uznał niepodległość Kosowa [dostęp: 26.08.2008]
[2] Lynne Olson, Buntownicy, wyd. AMF, Warszawa 2008, str. 90, ISBN 978-83-60532-12-6
[3] The New York Times Russia Recognizes Georgia Rebel Areas [dostęp: 26.08.2008]
Dmitrij Rogozin porównuje aktualną sytuację do tej, jaka miała miejsce w Europie w 1914 (co więcej ma nadzieję, że Micheil Saakaszwili nie będzie nowym Gawriłem Principem [3] ;także już nie musimy szukać ewentualnego winnego). Pusta retoryka?
Czasem życie naprawdę dziwnie się układa. Jakiś czas temu, kiedy jeszcze większość ludzi niezainteresowanych sprawami międzynarodowymi nawet nie za bardzo zdawała sobie sprawę z tego, że Georgia to nie tylko nazwa stanu w USA, w ręce trafiła mi książka Lynne Olson - "Buntownicy". Opisana jest w niej sytuacja polityczna Wielkiej Brytanii na kilka lat przed rozpoczęciem II wojny światowej, w czasie jej trwania, oraz pobieżnie - po jej zakończeniu. Naprawdę zadziwia poziom naiwności i obojętności większości angielskiej klasy politycznej na to, co działo się w ówczesnym świecie. W głowie utkwiły mi słowa, jakie Harold Macmillan wypowiedział o Neville'u Chamberlainie, opisując jego podejście do tego, co działo się podczas Anschlussu Austrii czy po konferencji w Monachium.
"Uważał, że można robić interesy z Mussolinim i Hitlerem, tak jak między normalnymi biznesmenami, którzy ufają sobie i wiedzą, że partner jest człowiekiem uczciwym - powiedział Macmillan. - Nie wierzył, że istnieją ludzie, którzy mówią jedno, a robią co innego... to było naprawdę żałosne".[2]
Nie wiem, czy tylko mi te słowa wydają się jakoś dziwnie aktualne...
A w tym właśnie momencie świat dowiaduje się o tym, że Dmitrij Miedwiediew postanowił uznać niepodległość dwóch separatystycznych regionów Gruzji [3]. No to będzie ciekawie. "Obyś żył w ciekawych czasach!" - mawiali niegdyś Chińczycy. Na pewni nie "na szczęście".
Źródła:
[1] Polska uznała niepodległość Kosowa 26 lutego 2008, Gazeta.pl, Polski rząd uznał niepodległość Kosowa [dostęp: 26.08.2008]
[2] Lynne Olson, Buntownicy, wyd. AMF, Warszawa 2008, str. 90, ISBN 978-83-60532-12-6
[3] The New York Times Russia Recognizes Georgia Rebel Areas [dostęp: 26.08.2008]
Komentarze