Właśnie przeczytałem, że Możejki nam powoli odpływają [1]. Na razie o sprawie jest stosunkowo cicho, ale w kontekście ostatnich wydarzeń warto zwrócić na to szczególną uwagę.
Wiadomo od lat, że z polską sytuacją energetyczną najlepiej nie jest. Ciekawi mnie, dlaczego nikt do tej pory nie zajął się sprawą zerwania rozmów z Norwegami, kiedy to w grudniu 2003 roku okazało się, że umowy z Norwegami na pewno nie będzie [2]. Większość osób ma świadomość, że w dzisiejszej sytuacji gaz z Norwegii mógłby być silną kartą przetargową Polski w negocjacjach z Gazpromem, który po zerwaniu rozmów de facto uzyskał pełen monopol na dostawy tego surowca do Polski. Czyżby ówczesny premier Leszek Miller o tym wtedy nie wiedział? Co ważniejsze, takie połączenie mogło by dzisiaj skutecznie utrudniać budowę Gazociągu Północnego, który pewnie również spędza sen z oczu specjalistom od bezpieczeństwa energetycznego Polski.
Dodatkowo mamy poważny problem z budową Gazoportu w Świnoujściu [3], a dokładniej rzecz ujmując -- z kwestią dostępu do niego przez statki transportujące skroplony gaz [4]. Nie trzeba dodawać, że kwestia budowy tego gazoportu jest jedną z ostatnich możliwości Polski na dywersyfikację dostaw surowców energetycznych... Tym bardziej, że umowy na dostawę mamy już podpisane. A teraz pytanie: dlaczego Możejki mogą być tak ważne dla Rosjan? Warto przypomnieć, że pakiet kontrolny rafinerii w Możejkach PKN Orlen kupił od upadającego Jukosu, którego istnienie ewidentnie był nie na rękę rosyjskiej grupie trzymającej władzę (zupełnie przypadkiem niedługo po przejęciu kontroli nad rafinerią wybuchł w niej pożar [5], którego przyczyn do tej pory nie znamy). W razie przejęcia Możejek przez Gazprom -- oprócz odebrania nam kolejnego elementu naszej układanki energetycznej -- Rosjanie rozwiążą swój problem energetyczny, z którym mają problemy od czasu upadku Związku Radzieckiego. Tak się złożyło, że po uzyskaniu niepodległości przez kraje bałtyckie Rosjanom pozostała w posiadaniu całkiem spora infrastruktura energetyczna (w jakim stanie technicznym, to inna sprawa), jednak poza granicami Rosji znalazły się ważne punkty przesyłowe. Warto rzucić okiem na mapę [6] i sprawdzić, gdzie znajdują się zakończenia gazociągów rosyjskich w części europejskiej... Powolne odzyskiwanie kontroli nad tymi elementami nie było by pomysłem pozbawionym sensu.
A teraz pytanie za 100 punktów -- co łączy te wszystkie problemy energetyczne Polski?
W trakcie badania zgubnego wpływu hazardu na życie milionów Polaków możemy po cichu zadławić się rosyjską polityką energetyczną.
Źródła:
[1] Czy Rosjanie odkupią od Orlenu litewską rafinerię?, Gazeta Prawna [dostęp: 04.02.2010]
[2] Andrzej Kublik, Nici z norweskiego gazu, Gazeta.pl Gospodarka [dostęp: 04.02.2010]
[3] Piotr Jasina, Gazoport w Świnoujściu coraz bliżej, GS24.pl [dostęp: 04.02.2010]
[4] PETROexpress.pl, Nord Stream zablokuje gazoport w Świnoujściu? [dostęp: 04.02.2010]
[5] Money.pl, Możejki w ogniu [dostęp: 04.02.2010]
[6] Mapa [dostęp: 04.02.2010]
Wiadomo od lat, że z polską sytuacją energetyczną najlepiej nie jest. Ciekawi mnie, dlaczego nikt do tej pory nie zajął się sprawą zerwania rozmów z Norwegami, kiedy to w grudniu 2003 roku okazało się, że umowy z Norwegami na pewno nie będzie [2]. Większość osób ma świadomość, że w dzisiejszej sytuacji gaz z Norwegii mógłby być silną kartą przetargową Polski w negocjacjach z Gazpromem, który po zerwaniu rozmów de facto uzyskał pełen monopol na dostawy tego surowca do Polski. Czyżby ówczesny premier Leszek Miller o tym wtedy nie wiedział? Co ważniejsze, takie połączenie mogło by dzisiaj skutecznie utrudniać budowę Gazociągu Północnego, który pewnie również spędza sen z oczu specjalistom od bezpieczeństwa energetycznego Polski.
Dodatkowo mamy poważny problem z budową Gazoportu w Świnoujściu [3], a dokładniej rzecz ujmując -- z kwestią dostępu do niego przez statki transportujące skroplony gaz [4]. Nie trzeba dodawać, że kwestia budowy tego gazoportu jest jedną z ostatnich możliwości Polski na dywersyfikację dostaw surowców energetycznych... Tym bardziej, że umowy na dostawę mamy już podpisane. A teraz pytanie: dlaczego Możejki mogą być tak ważne dla Rosjan? Warto przypomnieć, że pakiet kontrolny rafinerii w Możejkach PKN Orlen kupił od upadającego Jukosu, którego istnienie ewidentnie był nie na rękę rosyjskiej grupie trzymającej władzę (zupełnie przypadkiem niedługo po przejęciu kontroli nad rafinerią wybuchł w niej pożar [5], którego przyczyn do tej pory nie znamy). W razie przejęcia Możejek przez Gazprom -- oprócz odebrania nam kolejnego elementu naszej układanki energetycznej -- Rosjanie rozwiążą swój problem energetyczny, z którym mają problemy od czasu upadku Związku Radzieckiego. Tak się złożyło, że po uzyskaniu niepodległości przez kraje bałtyckie Rosjanom pozostała w posiadaniu całkiem spora infrastruktura energetyczna (w jakim stanie technicznym, to inna sprawa), jednak poza granicami Rosji znalazły się ważne punkty przesyłowe. Warto rzucić okiem na mapę [6] i sprawdzić, gdzie znajdują się zakończenia gazociągów rosyjskich w części europejskiej... Powolne odzyskiwanie kontroli nad tymi elementami nie było by pomysłem pozbawionym sensu.
A teraz pytanie za 100 punktów -- co łączy te wszystkie problemy energetyczne Polski?
W trakcie badania zgubnego wpływu hazardu na życie milionów Polaków możemy po cichu zadławić się rosyjską polityką energetyczną.
Źródła:
[1] Czy Rosjanie odkupią od Orlenu litewską rafinerię?, Gazeta Prawna [dostęp: 04.02.2010]
[2] Andrzej Kublik, Nici z norweskiego gazu, Gazeta.pl Gospodarka [dostęp: 04.02.2010]
[3] Piotr Jasina, Gazoport w Świnoujściu coraz bliżej, GS24.pl [dostęp: 04.02.2010]
[4] PETROexpress.pl, Nord Stream zablokuje gazoport w Świnoujściu? [dostęp: 04.02.2010]
[5] Money.pl, Możejki w ogniu [dostęp: 04.02.2010]
[6] Mapa [dostęp: 04.02.2010]
Komentarze